بی جنت رویش که بود آتش بغداد

تزویج نمایید که تزویج ثواب است

دختی است پریچهره که تا دیده برویش

مانند پری دیده تنم در تب و تاب است

چشمم همه شب تا به سحر دجله آب است

گویند جگر گردد از آتش بریان

بی آتش رویش جگرم از چه کباب است