بی آتش رویش جگرم از چه کباب است

بی جنت رویش که بود آتش بغداد

چشمم همه شب تا به سحر دجله آب است

گویند جگر گردد از آتش بریان

چون سوی توام روی امید از همه سویست

چون باب توام اصل مراد از همه باب است

در روی زمینم نه به غیر از تو مناص است