چون سوی توام روی امید از همه سویست

چشمم همه شب تا به سحر دجله آب است

گویند جگر گردد از آتش بریان

بی آتش رویش جگرم از چه کباب است

چون باب توام اصل مراد از همه باب است

در روی زمینم نه به غیر از تو مناص است

وز دور زمانم نه به غیر از تو مآب است