خونی جهد ازوی که نه خون نقره ناب است

گر بوته اکسیر گران نیست پس از چه

پر زیبق محلول و پر از سیم مذاب است

ماننده خونی که به تندی جهد از رگ

دیوانه صفت کف به دهان آرد گویی

از مستی شهوت چو یکی خم شراب است

گر نفج ز هم باز کند چون شتر مست