که حق به جانب دردی کشان میخوارست

هرآن سخن که نگویی ز عشق هذیانست

هر آن کمر که نبندی ز صدق زنارست

دگر ز اهل ریا تات جان بود بگریز

بکفش پاره دردی کشان نمی ارزد

سری که بالش او از دو شبر دستارست

به زاری آنکه کند صید خلق بازاری