به ربی دو سه مستانه مرا بخ ثث ب تعجیل

چشم تو تاگوش همه خواب و رخمارست

گر باده دهی زود که انده به کمین است

ور بوسه دهی زود که عشرت به گذارست

کز وصل تو واجب ترم ایدون ده سه کارست

یک امشبکی بیش مجال سخنم نیست

فردا همه هنگامه عید و صف بارست