گر باده دهی زود که انده به کمین است

هر ماه مبرقع که بنوشاد و حصارست

زلفین تو تا دوش همه تاب و شکنجست

چشم تو تاگوش همه خواب و رخمارست

ور بوسه دهی زود که عشرت به گذارست

به ربی دو سه مستانه مرا بخ ثث ب تعجیل

کز وصل تو واجب ترم ایدون ده سه کارست