ور بوسه دهی زود که عشرت به گذارست

زلفین تو تا دوش همه تاب و شکنجست

چشم تو تاگوش همه خواب و رخمارست

گر باده دهی زود که انده به کمین است

به ربی دو سه مستانه مرا بخ ثث ب تعجیل

کز وصل تو واجب ترم ایدون ده سه کارست

یک امشبکی بیش مجال سخنم نیست