رخش از خون جگر گفتی کان یمن است

باده آوردم و هی دادم و هی بستد و خورد

هی همی گفت که می داروی رنج ومحن است

مست چون گشت به رخ خون جگر ریخت چنانک

چهرش از اشک چنان شد که مثل را گفتم

قرص خورشید فلک مطلع عقد پرن است

گفتم آخر غمت از کیست میندیش و بگو