نیست بیمش ز سر زلف من ان شاء الله

گویی از زلف منش در دل کین کهن است

کژدم زلف منش بس که گزیدست جگر

عجبی نیست گر ازمدحت آن ممتحن است

عاقبت دزد سر زلف منش راهزن است

گفتم ای ترک بگو ترک شکایت که خطاست

گله از صدر که هم عادل و هم موتمن است