عجبی نیست گر ازمدحت آن ممتحن است

وصف زلفم چو کنی ساز جدل ساز کند

گویی از زلف منش در دل کین کهن است

کژدم زلف منش بس که گزیدست جگر

نیست بیمش ز سر زلف من ان شاء الله

عاقبت دزد سر زلف منش راهزن است

گفتم ای ترک بگو ترک شکایت که خطاست