خواهم از تیغ به جاشان بدرم پوست به تن

پس بزرگست ولی مهتر از آن کرگدن است

من و ایشان همه از پارس بزادیم ولی

نه هرآنکو ز قرن زاد اویس قرن است

لیگ دستوریم از عقل بلا تعجلن است

تاعجم را صفت از باده و عیش و طرب است

تا عرب را سخن از ناقه و ربع و دمن است