تاعجم را صفت از باده و عیش و طرب است

نه هرآنکو ز قرن زاد اویس قرن است

خواهم از تیغ به جاشان بدرم پوست به تن

لیگ دستوریم از عقل بلا تعجلن است

تا عرب را سخن از ناقه و ربع و دمن است

دامن خصم تو از خون جگر باد چنانک

گوییش خون جگر لاله و دام دمن است