تیغ تو پهلو زند به آتش سوزان

یا به جبین در به روی قهر تو چین است

پیرو خصمت به غیر سایه کسی نیست

وان همش از بهر قصد جان به کمین است

گرچه ز جوهر قرین ماء معین است

خاک حریمت نشان آبله دارد

بس که درو جای صدهزار جبین است