گرچه ز جوهر قرین ماء معین است

پیرو خصمت به غیر سایه کسی نیست

وان همش از بهر قصد جان به کمین است

تیغ تو پهلو زند به آتش سوزان

خاک حریمت نشان آبله دارد

بس که درو جای صدهزار جبین است

خصم توگر پی بردبه چشمه حیوان