سمند کلک من آن سو ترک ز عرش چمید

ز بوی مشک مرا عطسه در مشام گرفت

براق مدح چنان گرم بر فلک راندم

که توسنم را روح القدس لجام گرفت

چو در میان سه انگشت من خرام گرفت

فضای خلوت دل تنگ شد به شاهد رو ح

ز بس که عیش و طرب بر دلم زحام گرفت