ز بوی مشک مرا عطسه در مشام گرفت

طناب فکرتم آن شب چنان دراز کشید

که رفت و دامن این نیلگون خیام گرفت

خیال خلق پیمبر گذشت در دل من

براق مدح چنان گرم بر فلک راندم

که توسنم را روح القدس لجام گرفت

سمند کلک من آن سو ترک ز عرش چمید