که گرد خود مژه زرد خود کنام گرفت

سحر چو ریخت فلک گرد مهر های سپید

ز جرم خور به سر این طشت زردفام گرفت

ز که برآمد آن سرخ شیر زرد مژه

سپید آهوکان خورد آن غضنفر سرخ

که زرد مژه او تیزی از سهام گرفت

چو صایدان بگرفت آن سپید طایرکان