سپید آهوکان خورد آن غضنفر سرخ

ز جرم خور به سر این طشت زردفام گرفت

ز که برآمد آن سرخ شیر زرد مژه

که گرد خود مژه زرد خود کنام گرفت

که زرد مژه او تیزی از سهام گرفت

چو صایدان بگرفت آن سپید طایرکان

چو بر کتف زرسنهای زرد دوام گرفت