سازیم ازین روی که بر یاد شهان رفت

رندانه به میخانه خرامیم وگذاریم

سر درکف آن پای که تا دیر مغان رفت

یعنی به در قبله عالم شه آفاق

ای ترک بپیما به طرب جام جهان بین

هان وقت غنیمت بشمر ورنه جهان رفت

چندی سپری گشت که بی خون دل خم