ای ترک بپیما به طرب جام جهان بین

سر درکف آن پای که تا دیر مغان رفت

یعنی به در قبله عالم شه آفاق

سازیم ازین روی که بر یاد شهان رفت

هان وقت غنیمت بشمر ورنه جهان رفت

چندی سپری گشت که بی خون دل خم

خوناب جگر ما را از دیده روان رفت