خوناب جگر ما را از دیده روان رفت

ای ترک بپیما به طرب جام جهان بین

هان وقت غنیمت بشمر ورنه جهان رفت

چندی سپری گشت که بی خون دل خم

گلچهر بتا باده گلرنگ بیاور

ما را نه جزآن قسمت برآب رزان رفت

مستم کن از آن سان که خراب افتم تا عید