چندی سپری گشت که بی خون دل خم

سازیم ازین روی که بر یاد شهان رفت

ای ترک بپیما به طرب جام جهان بین

هان وقت غنیمت بشمر ورنه جهان رفت

خوناب جگر ما را از دیده روان رفت

گلچهر بتا باده گلرنگ بیاور

ما را نه جزآن قسمت برآب رزان رفت