تیغش به وغا گرنه خلیفه ملک الموت

بایدش فراتر ز برکاهکشان رفت

جز در دل بدخواه نشیمن نگزیند

پرنده عقابیش که از ناف کمان رفت

چونست که بایدش پی غارت جان رفت

در دوره عدلش شده عالم همه آباد

الاکه خرابی همه بر معدن و کان رفت