از جان بداندیش بر افلاک فغان رفت

در دوره عدلش شده عالم همه آباد

الاکه خرابی همه بر معدن و کان رفت

چون نعره کشدکوسش در ه قعه ز بیمش

هرجاکه پی رزم کند عزم به رغبت

سوزنده جحیمیست که بایمش قران رفت

ماهیست فروزنده چو بر تخت خلافت