رخش غرد همچو رعد و تیغ تابد همچو گرد

بس که اشک دشمنت از چشم ریزد برکنار

برکنار آب دارد جای دایم همچو جرد

روزکین کابر بلاگرد افق بندد تتق

چون تو از گرد وغا چون خور برون آیی زابر

خصم نامرد دغا چون خر فروماند به خرد

خسروا زاندم که ماندم از رکاب شاه دور