به بوی زلف مشکینش دلم راه خطاگیرد

روانم روی او جوید که شوق یاسمن دارد

شکر را زان همی نوشم که طعم آن دهان بخشد

سمن را زان همی بویم که رنگ آن بدن دارد

به یاد لعل رنگینش سرم شور یمن دارد

لبش جویم از آن جانم خیال ناردان بندد.

قدش خواهم از آن طبعم هوای نارون دارد