شکر را زان همی نوشم که طعم آن دهان بخشد

ندیدم کس که یزدان را اسیر اهرمن دارد

ضمیرم زلف او خواهدکه وصف ضیمران گوید

روانم روی او جوید که شوق یاسمن دارد

سمن را زان همی بویم که رنگ آن بدن دارد

به بوی زلف مشکینش دلم راه خطاگیرد

به یاد لعل رنگینش سرم شور یمن دارد