مست و سر خوش به چمن افتان خیزان گذرد

از پس ابر چو خور پی سپر آیدگویی

نیل مصرست کزو موسی عمران گذرد

گلبن از باد چو زیبا صنمی باده گسار

تا نگویی به زمستان دل ما داشت ملال

نو بهارست زمستان چو به مستان گذرد

کار مشکل شود آنگاه که مشکل گیری