جان به لعلش همه بر کان بدخشان گذرد

قصه کوتاه مرا طرفه پری رخساریست

که پریوار عیان آید و پنهان گذرد

دل به خطش همه برکوه نشابور چرد

خال بر گنج لب از فیض لبش محرومست

چون سکندر که به سرچشمه حیوان گذرد

دل به خط و لب و دندانش به خضری ماند