خواجه گیتی عبدالله کز فرط جلال

روزگارم همه در طاعت یزدان گذرد

جودی جود خداوند مگر گیرد دست

ورنه از فافه به من شب همه طوفان گذرد

سطح ایوانش از طارم کیوان گذرد

وصف جودش نتوان کرد که ممکن نبود

وصف هر چیز که از حیز امکان گذرد