جودی جود خداوند مگر گیرد دست

بهر پیمانه نباید که ز پیمان گذرد

قرب سالی بود ای مه که ز بی سامانی

روزگارم همه در طاعت یزدان گذرد

ورنه از فافه به من شب همه طوفان گذرد

خواجه گیتی عبدالله کز فرط جلال

سطح ایوانش از طارم کیوان گذرد