گذرد آنچه به بیمار ز بحران گذرد

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک

در ره مهروی اول قدم از جان گذرد

بر جهان از قبل قهر تو و رحمت تو

نگذرد بر رخ معموره بی از سیل ی سیل

آنچه از لطمه جود تو به عمان گذرد

فتنه را شاید اگر رستم دستان خوانیم