در ره مهروی اول قدم از جان گذرد

ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید

طالب گنج بباید که به ویران گذرد

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک

بر جهان از قبل قهر تو و رحمت تو

گذرد آنچه به بیمار ز بحران گذرد

نگذرد بر رخ معموره بی از سیل ی سیل