ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید

وصف هر چیز که از حیز امکان گذرد

آفرینش را آن گنج نباشد که در او

توسن فکرت وی از پی جولان گذرد

طالب گنج بباید که به ویران گذرد

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک

در ره مهروی اول قدم از جان گذرد