طالب گنج بباید که به ویران گذرد

آفرینش را آن گنج نباشد که در او

توسن فکرت وی از پی جولان گذرد

ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک

در ره مهروی اول قدم از جان گذرد

بر جهان از قبل قهر تو و رحمت تو