توسن فکرت وی از پی جولان گذرد

وصف جودش نتوان کرد که ممکن نبود

وصف هر چیز که از حیز امکان گذرد

آفرینش را آن گنج نباشد که در او

ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید

طالب گنج بباید که به ویران گذرد

خاطر انباشته از مهر جهاندار چنانک