چون طره برگشته خود رو به قفا کرد

آن ترک ختایی که ز ما بود گریزان

خجلت زده باز آمد و اقرار خطا کرد

یک چند ز بی برگی ما آن بت بی مهر

وامروز دگرباره به صد عذر و به صد شرم

چون طالع فرخده ما روی به ما کرد

ماناکه خبر یافت که شمس الامرا دوش