جوزا ز پی طاعت او تنگ کمر بست

چون رحمت یزدان به همه خلق ندا کرد

بدر شرف از طلعت او فر و بها یافت

شاخ امل از شوکت او نشو و نماکرد

گردون ز پی خدمت او پشت دوتا کرد

ای میر جوان بخت که یزدان به دوگیتی

خشم وکرمت را سبب خوف و رجاکرد