خشم وکرمت را سبب خوف و رجاکرد

جوزا ز پی طاعت او تنگ کمر بست

گردون ز پی خدمت او پشت دوتا کرد

ای میر جوان بخت که یزدان به دوگیتی

گردون صفت عزم تو پوینده زمان گفت

گیهان لقب تیغ تو سوزنده فنا کرد

از جور جهانش نبود هیچ رهایی