حود را به دعا خواست ترا سکه دعا کرد

باران همه بر جای عرق می چکد از ابر

پیداست که از دست کریم تو حیا کرد

تو مایه آسایش خلقی و به ناچار

یارب چو خضر زنده و جاوید بماناد

هرکس که سر از مهر به پای تو فدا کرد