تو مایه آسایش خلقی و به ناچار

کاقبال ترا بیهده زان مدح هجا کرد

باران همه بر جای عرق می چکد از ابر

پیداست که از دست کریم تو حیا کرد

حود را به دعا خواست ترا سکه دعا کرد

یارب چو خضر زنده و جاوید بماناد

هرکس که سر از مهر به پای تو فدا کرد