گه گفت مرا از همه آفاق دلی بود

گه از پی تحبیب دو صد فکر دگر کرد

گه گفت خداکاش مرا چشم نمی داد

کاو دید و دلم را هدف تیر خطر کرد

دیدار نکویان دلم از دست بدر کرد

گه گفت که دیوانه شوم گر نشد این کار

وندر رخ من خیره چو دیوانه نظر کرد