دیدار نکویان دلم از دست بدر کرد

گه گفت خداکاش مرا چشم نمی داد

کاو دید و دلم را هدف تیر خطر کرد

گه گفت مرا از همه آفاق دلی بود

گه گفت که دیوانه شوم گر نشد این کار

وندر رخ من خیره چو دیوانه نظر کرد

من گاه پی تسلیه گفتم مکن این کار