کاو دید و دلم را هدف تیر خطر کرد

گه خواست صد اندر صد و گه خواند عزیمه

گه از پی تحبیب دو صد فکر دگر کرد

گه گفت خداکاش مرا چشم نمی داد

گه گفت مرا از همه آفاق دلی بود

دیدار نکویان دلم از دست بدر کرد

گه گفت که دیوانه شوم گر نشد این کار