تخت ترا زمانه صفت لایزال گفت

هم بر دعای دولت او اختتام کرد

شاها توبی که هرکه ترا نیکنام خواست

او را خدای در دو جهان نیکنام کرد

بخت ترا ستاره لقب لا ینام کرد

آبی که خورده بود امل بی رضای تو

خوی شد ز خجلت تو و قصد مسام کرد