بخت ترا ستاره لقب لا ینام کرد

شاها توبی که هرکه ترا نیکنام خواست

او را خدای در دو جهان نیکنام کرد

تخت ترا زمانه صفت لایزال گفت

آبی که خورده بود امل بی رضای تو

خوی شد ز خجلت تو و قصد مسام کرد

یارب که در زمانه ملک شادکام باد