یارب که در زمانه ملک شادکام باد

بخت ترا ستاره لقب لا ینام کرد

آبی که خورده بود امل بی رضای تو

خوی شد ز خجلت تو و قصد مسام کرد

کز فضل در زمانه مرا شادکام کرد