ترسم ز زلف چون شبت کاو رنگ عصیان پرورد

جامی بخور کامی بجو بوسی بده حرفی بگو

زان پیش کان روی نکو خار مغیلان پرورد

در مشت خواهم غبغبت تا سخت تر بوسم لبت

از دو لبت ای هم نفس یک بوسه دارم ملتمس

بگذار تا خود را مگس در شکرستان پرورد

بوسی بده بی مشغله بی زحمت و جنگ و گله