چون دایه ای کاطفال را از شر پستان پرورد

ماریست کلکش کفته سر کز زهر بارد نیشکر

ناریست تیغش جان شکر کز شعله طوفان پرورد

دستش چو بخشد مال را روزی دهد آمال را

گر حفظ ابنای بشر از حزم او یابد اثر

چون لوح محفوظش فکر حاشاکه نسیان پرورد

تا در کمین خصم دغل با وی نیاغازد حیل